Het beeldvormingsperspectief van interculturele communicatie

Het is van oudsher bekend dat de culturele afstand tussen mensen een van de belangrijke oorzaken kan zijn voor het ontstaan van knelpunten in de interculturele communicatie. Het was met name de verdienste van de culturele antropologie dat de relevantie van het cultuurverschil ook wetenschappelijke belangstelling kreeg.

De publicaties van de webmaster op dit terrein zijn veelal multidisciplinair van aard. Daarin wordt hoofdzakelijk aandacht geschonken aan factoren die het interculturele communicatieproces beïnvloeden, zoals de kennis van elkaars cultuur, de setting waarin de communicatie plaatsvindt, de machtsverhoudingen tussen de communicatiepartners en hun communicatieve competentie. In dat kader wordt ook aandacht besteed aan de culturen van enkele migrantengroepen in de Nederlandse samenleving en met name aan groepen van islamitische achtergrond.

Het veschil met andere benaderingen van interculturele communicatie is dat in deze publicaties de culturele achtergrond  van mensen als een probabilistische en niet als een deterministische factor wordt beschouwd voor het verklaren van hun gedrag. Dat geldt in het bijzonder voor migranten.  Migrant zijn geen passieve wezens die slechts handelen op basis van de in het land van herkomst verworven cultuur, maar zijn tevens actieve cultuurscheppers. Cultuur is namelijk niet de enige factor van belang in de communicatie.
De rode draad in de publicaties en op deze website is dat interculturele communicatie sterk wordt beïnvloed door de wederzijdse identiteiten van mensen die tijdens het contact worden onderhandeld, althans de beeldvorming daarover. De discrepantie tussen beleefde en toegeschreven identiteit van de communicatiepartners, met de daarbij behorende stereotypen en vooroordelen, heeft een negatieve invloed op het verloop van de communicatie. De wijze waarop wederzijdse vooroordelen ontstaan en de gevolgen daarvan voor de communicatie staan in de publicties dan ook centraal.